Αυτοβελτίωση Βρείτε την ουσία και εστιάστε στο θετικό

Είναι απ΄αυτές τις κλασικές συζητήσεις μεταξύ των ζευγαριών που η σύζυγος με αφορμή ένα θέμα, αρχίζει να αραδιάζει τα παράπονα που έχει από τον άνδρα της. Πρόσφατα, βρέθηκα και εγώ σε μια τέτοια παρέα. Το σκηνικό είχε στηθεί στη βεράντα. 

«Είναι πολύ ακατάστατος. Αφήνει το τηλεκοντρόλ πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού, αντί να το βάλει στη θέση του. Για να μην σας πω πόσες φορές έχω βρει το ρολόι του στην τραπεζαρία. Αμ το άλλο; Αφήνει τα παπούτσια του μέσα στο δωμάτιό μας». 

Η πλάκα είναι ότι η σύζυγος ξεκίνησε να παραπονιέται με τη φράση «εγώ από τον Δημήτρη δεν έχω κανένα παράπονο. Είναι καλός με εμένα, με το παιδί και σε όλα, αλλά μόνο αυτό με ενοχλεί».

Δεν άντεξα και τη ρώτησα. «Αννα, γιατί δεν εστιάζεις στο θετικό; Είπες ότι σε όλα είναι καλός εκτός απ’ αυτό. Γιατί δεν εστιάζεις στη θετική του πλευρά που καταλαμβάνει έτσι κι αλλιώς περισσότερο χώρο όπως λες; Ετσι, δεν θα δηλητηριάζεσαι μέσα σου και θα ασχολείσαι με την ουσία. Δεν λέω φυσικά να μπαίνει ο άλλος στο σπίτι με τις λάσπες και να το κάνει χάλια. Καταλαβαίνεις τι εννοώ…».

Δεν καταλάβαινε όμως. «Ναι, αλλά αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα» και μπλα μπλα μπλα. 

Ολοι μας δεν χάνουμε κάποια στιγμή την ουσία; Ωραία, έτυχε να αφήσει το τηλεκοντρόλ στο τραπέζι αντί για τη θήκη. Και τι έγινε; Πόσο σημαντικό είναι αυτό. Σε ενοχλεί; Ζήτησε του το ευγενικά και θα το κάνει. Δεν είναι όμως το τέλος του κόσμου.

Πρώτον, δεν μπορείς να αλλάξεις τον άλλον και μην μπαίνεις στη διαδικασία να προσπαθήσεις. Αν θέλει θα αλλάξει μόνος του. Δεύτερον, συνειδητοποιείστε, σας παρακαλώ ότι δεν θα ζήσουμε από 1.000 χρόνια ο καθένας. 1.000 μήνες το πολύ. Αλλάξτε την οπτική σας, εστιάστε στο θετικό και μην επιτρέπεται στον εαυτό σας να δηλητηριάζεστε χωρίς ουσιαστικό λόγο.

Ξεκινήστε με ένα «ευχαριστώ», ένα «παρακαλώ», ένα «συγνώμη» και ένα «σ’ αγαπώ». Αυτομάτως, θα γλυκάνετε, θα αλαφρύνετε, θα νιώσετε καλύτερα. Δεν υπάρχει καιρός για μικροπρέπειες, κουτσομπολιά, ανούσιες συζητήσεις και κακίες. Είπαμε, 1.000 μήνες έχουμε και μπορεί να μην τους έχουμε. 

Τι είναι πιο ωραίο να θυμάσαι στα 80 σου; Οτι ο άλλος άφηνε το ρολόι του στο τραπέζι της κουζίνας ή ότι δεν έπαψε στιγμή να σ’ αγαπάει, να σε στηρίζει και να είναι δίπλα σου; Εσείς επιλέγετε.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *